ALLAH`IN YARATMASINDAKI SİRR

Allah yeri, göyü və ikisi arasında mövud olan bütün canlıları qüsursuz şəkildə yaratmışdır. Buna şübhə yoxdur. Yaradılışın saysız-hesabsız nümunələri ilə həyatımız boyu qarşılaşırıq. Həyatımızı davam edə bilməyimiz üçün özümüz kimi yaradılan digər canlılara da ehtiyac duyuruq. Beləliklə, üzərində çox düşünmədən təbiətdəki qanunlarla həyatımızı nəsillər boyu davam edirik. Ancaq burada vacib suallar ortaya çıxır: Bütün bu yaradılanlar (özümüz də daxil olmaqla), həqiqətən, təbiət qanunları ilə həyatda qalmağa davam edir? Yoxsa bildiyimizdən çox fərqli bir yolla yaradılmışlar? Bu yazı indiyə kimi heç düşünmədiyiniz gerçəkləri sizə xəbər verərək həyatınızın dəyişməsinə səbəb olacaq. Buna görə də bəlkə də ilk dəfə oxuyacağınız bu sətirləri səbirlə oxumalı və üzərində dərin düşünməlisiniz.


Düşünməyə başlayaq!

Həyata gözlərinizi açdığınız ilk andan etibarən (əgər hər hansı bir xəstəliyiniz yoxdursa) çox keyfiyyətli və qüsursuz bir görüntü ilə qarşılaşırsınız. Gördüklərimizin daimi, fasiləsiz olması və hər hansı bir yerində əksiklik, çatlaq və ya ləkə olmaması səbəbi ilə gördüyümüz hər şeyin təbii olaraq gerçək olduğunu qavrayırıq. Başqa sözlə desək, bir şeyin gerçək olduğu qənaətinə gəlməyimiz üçün ən əhəmiyyətli ölçü o şeyi görməkdir. “Görmədən inanmaram” fikri bu anlayışdan irəli gəlir. Görmə hissindən əlavə iy bilmə, dad alma, eşitmə və xüsusilə toxunma hissləri ilə birlikdə qarşılaşdığımız obyektin qəti olaraq mövcud olduğu nəticəsinə gəlirik. Bir də əksini düşünək: Qarşılaşdığımız obyektin görüntüsünün və ya səthinin sərtliyinin (sinir və beyin xəstəliklərində olduğu kimi) gedib-gəldiyini fərz edək. O obyektin gerçək və ya xəyal olduğuna qərar verə bilmərik. Belə vəziyyətdə baxdığımız hər şeyin eyni şəkildə dəyişikliyə məruz qaldığını düşünsək, əgər dünyada bir problem yoxdursa qavrayışımızın bizi yanıltdığını anlayarıq.

Əslində o anda həqiqətən dünyada bir problemin olmasının bizim üçün bir mənası yoxdur. İki həqiqət arasında bizim üçün əsas olan ikincisidir, çünki kainatda meydana gələn bütün hadisələr, qarşılaşdığımız bütün varlıqlar bizim üçün ancaq (bəzən bizi yanılda bilən) hisslərimiz vasitəsi ilə yaranır. Bəs belə olduğu halda hisslərimizin bizə tam gerçəyi əks etdirdiyindən necə əmin ola bilərik? Belə bir şeydən əsla əmin ola bilmərik. Qaldı ki, əmin olmağımıza da ehtiyac yoxdur, çünki yaşadığımız dünyanın gerçəklərini yalnız hisslərimiz meydana gətirir. Beləliklə qarşılaşdıqlarımızın gerçək olmadıqlarını ağlımızda tutsaq da, (bəzən bizi aldada bilən) hisslərimizin gerçək olduğuna inanırıq. Başqa bir ifadə ilə desək, əslində görmədən inanmış oluruq. Bizi rahatladan məqam isə bütün insanların obyektləri eyni şəkildə görməsidir.


Elmi yanaşma

Bunlar fəlsəfi fikir deyil, elmi gerçəklərdir. Elm bizə bunları bildirir: İşıq, səs, qoxu kimi təsirlər göz, qulaq, burun kimi duyğu orqanları vasitəsilə elektrik siqnallarına çevrilib sinir kanalları ilə beyindəki görmə, eşitmə və əlaqəli digər mərkəzlərə göndərilir. Elektrik siqnalları bu mərkəzlərdə analiz olunduqdan sonra burada görmə, eşitmə və digər hisslər bəlli olur. Xarici dünyaya aid bütün məlumatlar bizə duyğu orqanlarımız vasitəsi ilə gəldiyi üçün biz xarici dünyanı tamamilə beynimizdə təsvir edirik.

Zehnimizdən kənarda xarici dünyanın varlığına aid heç bir maddi dəlil mövcud deyil. Bizim zehnimizdən kənarda xarici bir dünya istər olsun, istər olmasın “məkan” adlandırdığımız şey tamamilə zehnimizin içindəki elektrik siqnallarının meydana gətirdiyi hisslərdən ibarətdir. Hissin bir məkanı olmadığı üçün də bütün həyatımız məkansızlıq içərisində davam edir.

Gördüklərimizin gerçək olduğuna inanmaq isə (materialist düşüncənin özəyini təşkil edən) təməlsiz bir fəlsəfədir. Yaşadıqlarımızın fərqli hisslər olduğu indiki dövrdə elmi cəhətdən sübut edilmişdir. Buna baxmayaraq, həyati bir mövzu olaraq görmədiyimiz bu gerçəyi yalnız fəlsəfi mövzu olaraq görüb gözardı edə bilərik. Halbuki dərin düşündükdə bu gerçək dünyaya (həyata) və ölümə baxışımızı tamamilə dəyişdirəcək və indiyə qədər bilmədiyimiz bir çox sualın cavabını verəcək.